|
مرحوم ميرزاقدس سره مقيّد به زيارت اهل قبور بودند
از اعمالى كه مرحوم ميرزاقدس سره بر آن مراقبت مىكرد و به انجام آن مقيد بود، زيارت قبور بود. ايشان مىفرمود اموات به حسنات احتياج دارند و سر زدن به قبرستان و ياد كردن اموات علاوه بر تأثير بر خود شخص، كسب ثواب شاد كردن روح آن خفتگان را نيز به همراه دارد و ياد كردن آنها و خواندن قرآن يا فاتحه روحشان را شاد مىكند و تأثيرى بسيار قوى بر خود شخص زائر دارد. ايشانقدس سره هميشه مقيد به رفتن به قبرستان ]جهت زيارت اهل قبور[ بودند؛ چه آن زمان كه در نجف بودند كه هر روز به وادى السلام نجف تشريف مىبردند و چه زمانى كه در قم بودند و جهت قرائت فاتحه و زيارت اهل قبور به قبرستان شيخان، قبرستان علىبن جعفرعليه السلام، قبرستان نو، ابوحسين و وادى السلام مىرفتند و مىگفتند: »به زيارت اموات برويد كه درس و عبرتى است، و انسان را از گناه دور مىكند، ما نياز داريم تا با رفتن به زيارت اهل قبور درس و عبرتى بگيريم و بتوانيم حب دنيا را از خود دور كنيم و متوجه شويم كه عاقبت كار همه ما همين يك متر و نيم جا است كه در آنجا بايد پاسخگوى همه اعمال خود باشيم.«
زيارت قبور گامى به سوى سازندگى
ميرزاى تبريزىقدس سره و زيارت قبور
يكى از مواردى كه فقيه مقدس، ميرزاى تبريزى قدس سره به آن اهميت مىداد و همواره به اطرافيان گوشزد مىكرد، زيارت قبور بود. ايشان چه ايامى كه در نجف اشرف و چه ايامى كه در قم بودند، مقيد به زيارت قبور بودند و آن را براى سازندگى شخص، به خصوص طلاب، كارساز مىدانستند. ايشان در نجف اشرف مكرراً به وادى السلام مىرفتند و همچنين در قم بارها مشاهده شد كه مرحوم ميرزا قدس سره در قبرستان هاى مختلف شهر، مقبره قم نو، ابوحسين، وادى السلام، على بن جعفرعليه السلام، شيخان، و... مشغول فاتحه خواندن هستند و همواره با عمل خود به ديگران درس مىدادند و مردم به خصوص طلاب جوان با ديدن اين منظره، سخت تحت تأثير قرار مىگرفتند. مرحوم ميرزا قدس سره زيارت قبور را جهت سازندگى، نيل به مرتبه كمال، دورى از گناه، ايجاد آرامش در انسان و زندگى همراه با معنويت مؤثر مىدانستند و همواره با زمزمه خود در كنار قبور مىفرمودند: »سرانجام جايمان همين جاست و ما را در يك متر و نيم طول و نيم متر عرض مىخوابانند. آيا ارزش دارد كه انسان آخرت خود را به دنيا بفروشد!« و مىفرمودند: تا دير نشده، بايد در دنيا براى آخرت خود تلاش كرد و معنويت كسب نمود، خود را بسازيد كه فردا دير است. خود را چيزى حساب نكنيد، بنده مطيع باشيد و با عشق و جان در جهت نيل به معنويت گام برداريد. بهترين وسيله، توسّل است؛ توسّل به اهل بيتعليهم السلام كه »سفينه نجات« مىباشند و اگر آنها نظرى كنند و بخواهند، خداوند متعال توفيق خواهد داد و اميد است خداوند متعال به همه ما توفيق دهد تا با معرفت، از اين دنيا برويم و بر آخرت خود چيزى ذخيره كنيم تا حسرت نخوريم و ائمهعليهم السلام نيز منجى ما باشند، ان شاء اللَّه تعالى.«
انا للَّه و انا اليه راجعون
بيمارى و رحلت ناگوار
آخرين درس فقه خود را كه به اواخر كتاب الصلوة بحث خلل رسيده بود در مسجد اعظم قم با اراده محكم در تاريخ 85/3/9 ه . ش به خاطر فرا رسيدن ايام تعطيلات تابستان به پايان رساند.
شاگردان وى بعد از ماه رمضان 1427 ه . ق انتظار شروع درس استاد را مىكشيدند. معظم له را به بيمارستان حضرت معصومهعليها السلام قم و سپس به دنبال بحرانى شدن حال وى به تهران منتقل كردند. هر روز از خانواده از وضعيت ميرزاى تبريزى بزرگقدس سره مطلع مىشديم. يك روز حوزه علميه قم مخصوصاً دوستان و شاگردان وى ساعت مشخصى، براى شفاء حال معظم له مراسم دعا و روضه برقرار كردند.
سرانجام عالم وارسته، فقيه صمدانى و مرجع عظيم الشان جهان تشيع بعد از قريب 80 سال تلاش علمى و عملى و دفاع از مكتب تشيع و اسلام راستين و حريم ولايت عصمت و طهارت در سن 82 سالگى در ساعت 22 شب دوشنبه 27 آبان 1385 ه .ش برابر با 28 شوال المكرم 1427 ه .ق در بيمارستان كسرى تهران دار فانى را وداع و به ملكوت اعلى پيوست و در جوار رحمت حق جاى گرفت. او همنشين قرآن و عترت شد و جهان تشيع مرا در سوگ نشاند شاگردان را در سوگى عميق و دائمى فرو رفتند. همان شب جنازه ايشان به منزل و اطاق شوراى استفتاء برده شد به خاطر خوابى كه بعضى ديده بودند كه اين مكان مورد عنايت حضرت فاطمه زهراعليها السلام مىباشد در آنجا غسل داده شد و سپس به سردخانه منتقل گرديد. با انتقال پيكر مرجع بزرگ آيت اللَّه وحيد خراسانى )مدظله( در بيت آن مرحوم حاضر شده و خانواده وى را مورد تفقد قرار دادند اين در حالى بود كه از همان نيمه شب جمعيت زيادى با دريافت خبر درگذشت اين عالم فرزانه در منزل وى اجتماع كرده و به عزادارى پرداختند.
غم و اندوه فراوان شهر مقدس قم و حوزه علميه را فرا گرفت.
صبح روز سه شنبه 30 آبان درسهاى حوزه علميه قم به مدت سه روز تعطيل گرديد. از همان ساعات اوليه، شاگردان، مقلدان و مراجع بزرگ تقليد، علماء و مردم متديّن و مؤمن و مسئولين محترم براى عرض تسليت و ابراز همدردى با خانواده و بازماندگان در بيت و دفتر اين مرجع خدمتگذار حاضر و اين ضايعه اسفناك را به بازماندگان تسليت گفتند. در استان قم يك روز تعطيل عمومى اعلام شد.
فقدان اين عالم يگانه و فقيه وارسته و پارسا خسارت بزرگى بر پيكر حوزههاى علميه به ويژه حوزه مقدسه قم وارد ساخت در برههاى كه احساس فراوان به اسطوانههاى سترگ فقهى و علمى مىباشد. فقيه و مرجعى كه هر روز بيش از هزار نفر در جلسه درس او حاضر و از محضر پربارش بهره مىبردند، فقدان آن مرجع فرزانه براى جويندگان علم زيانى بزرگ بر پيكره حوزه علميه و فقه و فقاهت بود.
منتهى اراده پروردگار متعال بر همه چيز غالب است.
لا صوت الناعى لفقدك انه
يوم على آل رسول عظيم
اين نائب واقعى امام زمانعليه السلام سراسر عمر شريف خود را وقف اعتلاى كلمه توحيد، ترويج دين و تحكيم و دفاع از مبانى راستين تشيع نمود و به ترتيب و تعليم طلاب علوم دينيه نجف اشرف و قم و تدوين كتابهاى گوناگون در اين راستا پرداخت.
تشييع جنازه با شكوه و غم انگيز
صبح روز چهارشنبه اول آذر 1385 ه .ش برابر با 30 شوال المكرم 1427 ه . ق پيكر پاك عالم ربانى مرجع عزيز، ميرزاى تبريزىقدس سره با شكوه هرچه تمامتر تشييع شد و به گفته كسانى كه تاريخ قم را خبر دارند شلوغترين تشييع جنازه در تاريخ تشيع در قم، تشييع جنازه مرحوم ميرزاقدس سره بود. نماز به امامت مرجع عظيم الشأن و يار ديرينش آيت اللَّه شيخ حسين وحيد خراسانى اقامه گرديد و بدن پاكش در حرم حضرت معصومهعليها السلام نزديك علماء بزرگ در ميان غم و اندوه فراوان مردم، عزادار به خاك سپرده شد.
تشييع جنازه با شكوه، تاريخى و به ياد ماندنى و كم نظيرى بود. با وجود كافى نبودن تبليغات رسانهاى سيل مشتاقان و شيفتگان مرجعيت همراه مراجع و علماء، جلوه خاصى به اين تشييع جنازه داد و حماسهاى جديد آفريدند. مراسم از مسجد امام حسن عسكرىعليه السلام آغاز شد. بر اثر كثرت جمعيت مسير تشييع كنندگان را، به طرف ميدان مطهرى و پل حجتيه تغيير دادند. تجليل بزرگى از اين فقيه عاشق خدمت، به عمل آمد. هنوز جنازه به حرم حضرت معصومهعليها السلام نرسيده بود كه تمام صحنهاى حرم و اطراف، خيابانهاى مجاور، و ميدان بزرگ آستانه انباشته از جمعيت گرديد روز سختى براى پيروان و وداع كنندگان با اين مرجع مدافع حريم ولايت و دلداده راه عصمت و طهارت و دلسوخته صديقه كبرى فاطمه زهراعليها السلام بود. ازدحام جمعيت مخصوصاً در صحن مطهر حضرت معصومهعليها السلام به اندازهاى زياد بود كه حركت را بسيار مشكل كرده بود.
|